1. Poliakryloamid (PAM) nie jest klasyfikowany jako substancja chemiczna monitorowana w ramach Konwencji o zakazie broni chemicznej; jest nieszkodliwy dla środowiska i wykazuje bardzo niską toksyczność dla organizmu człowieka.
2. Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) uważa PAM i jego hydrolizaty za produkty o niskiej toksyczności lub-nietoksyczne.
3. Toksyczność PAM wynika przede wszystkim z pozostałości monomerów akryloamidu i toksycznych metali, które mogą przedostać się podczas procesu produkcyjnego.
4. Akryloamid jest neurotoksyną, która może powodować uszkodzenie układu nerwowego; objawy zatrucia obejmują osłabienie mięśni i brak koordynacji ruchowej.
5. W związku z tym władze odpowiedzialne za ochronę zdrowia w różnych krajach ustanowiły przepisy dotyczące dopuszczalnych poziomów pozostałości akryloamidu w przemysłowych produktach poliakryloamidowych, zwykle mieszczących się w zakresie od 0,5% do 0,05%.
6. W ogólnych procesach oczyszczania wody wymagana jest zazwyczaj zawartość resztkowego akryloamidu poniżej 0,2%; w przypadku uzdatniania bezpośredniej wody pitnej granica ta jest jeszcze niższa i wynosi mniej niż 0,05%.
7. Normy ustanowione przez międzynarodowe organizacje ds. zdrowia w 1985 r. wskazują, że gdy zawartość resztkowego monomeru akryloamidu (AM) w PAM jest kontrolowana do poziomu poniżej 0,05%-a dawkowanie jest odpowiednio regulowane-, stężenie w uzdatnionej wodzie pozostanie poniżej 0,25 ug/l, spełniając w ten sposób standardy wody pitnej obowiązujące w większości krajów.
8. Obecnie główne kraje w Europie i Ameryce Północnej ogólnie wymagają, aby resztkowa zawartość AM w PAM używanym do uzdatniania wody pitnej i zastosowań związanych z żywnością-była poniżej 0,05%, poza tym wymagana jest ścisła kontrola nad dawkowaniem stosowanego PAM.
9. Sytuacja w przypadku kationowego PAM jest bardziej złożona, ponieważ wprowadzone do jego struktury grupy aminowe i inne grupy funkcyjne mogą wykazywać wyższą toksyczność niż te występujące w wariantach anionowych lub nie-jonowych; jego przewlekła toksyczność pozostaje przedmiotem ciągłych badań.
10. W przypadku flokulantów stosowanych w uzdatnianiu wody pitnej, dla zapewnienia bezpieczeństwa konieczne jest stosowanie produktów-dopuszczonych do kontaktu z żywnością.
11. *Podręcznik wdrażania norm i specyfikacji dotyczących zaopatrzenia w wodę i odprowadzania wody* wyraźnie stwierdza, że w przypadku zastosowań poliakryloamidu stosowane stężenie powinno przekraczać 0,1 mg/l w przypadku rzadkiego stosowania, natomiast powinno pozostać poniżej 0,1 mg/l w przypadku częstego lub ciągłego użycia.
12. W kontekście stosowania poliakryloamidu jako środka flokulantu w procesach uzdatniania wody, jako maksymalne dopuszczalne dawkowanie można przyjąć powyższe wartości standardowe; ponadto wybór produktów PAM-dopuszczonych do kontaktu z żywnością o niskim poziomie pozostałości ma na celu zagwarantowanie bezpieczeństwa higienicznego produkowanej wody pitnej.
13. Na przykład pewna stacja uzdatniania wody wykorzystuje PAM jako środek wspomagający koagulację; przy maksymalnej dawce 0,09 mg/l-przy użyciu-produktu spożywczego-nie wykryto monomerów akryloamidu ani w ściekach z filtra, ani w gotowej wodzie wodociągowej opuszczającej zakład.
14. Pod warunkiem właściwej kontroli jakości produktu i poziomów dozowania stosowanie procesów koagulacji wspomaganej PAM-jest bezpieczne z punktu widzenia higieny wody pitnej.
15. Przewiduje się, że w miarę jak problem niedoboru wody wynikający ze złej jakości wody staje się coraz bardziej powszechny, a oczekiwania społeczne dotyczące wzrostu jakości wody pitnej, zastosowanie produktów organicznych na bazie PAM-w sektorze uzdatniania wody w moim kraju będzie stopniowo rozszerzane.
16. W latach 1997–1999 zużycie PAM w przypadku pewnego przedsiębiorstwa wodociągowego wzrosło około ośmiokrotnie; liczba stacji uzdatniania wody wykorzystujących ten produkt wzrosła z jednego do sześciu, a zastosowania obejmują koagulację, wspomaganie koagulacji i wspomaganie filtracji.
17. Dozowanie PAM na poziomie od 0,015 do 0,05 mg/l może poprawić wydajność złoża filtracyjnego, zwiększając wydajność produkcji wody o 10% do 16%. Chociaż może to skutkować zwiększoną utratą ciśnienia, czasem trwania płukania wstecznego i jego intensywnością, korzyści ekonomiczne wynikające ze stosowania PAM jako środka wspomagającego filtrację są nadal uważane za-opłacalne.
18. Zastosowanie PAM jako środka filtracyjnego zapobiega przedostawaniu się glonów do złóż filtracyjnych, a w przypadku nagłych awarii eksploatacyjnych zapewnia jakość przefiltrowanej wody.
19. Stosowanie produktów organicznych na bazie poliakryloamidu-w uzdatnianiu wody zyskuje coraz większą akceptację wśród przedsiębiorstw wodociągowych ze względu na ich zalety polegające na zwiększaniu flokulacji, poprawie efektywności filtracji, poprawie jakości wody, zwiększeniu wydajności wody i obniżeniu kosztów.
20. Badania i rozwój w zakresie zastosowania PAM w dziedzinie uzdatniania wody pitnej trwają, a perspektywy jego przyszłego wykorzystania pozostają optymistyczne.
21. Same produkty poliakryloamidowe są zasadniczo nie-toksyczne; po dostaniu się do organizmu ludzkiego zdecydowana większość jest szybko wydalana w krótkim czasie, a bardzo niewiele jest wchłaniane przez przewód pokarmowy.
22. Większość komercyjnych produktów PAM nie podrażnia skóry; chociaż niektóre hydrolizowane warianty mogą zawierać resztkową zasadowość,-która może powodować podrażnienie w przypadku powtarzającego się lub długotrwałego kontaktu,-producenci i dystrybutorzy nie muszą nadmiernie przejmować się potencjalnymi zagrożeniami podczas obsługi.
